Mała retencja jest to zdolność do gromadzenia wody w małych zbiornikach naturalnych (oczkach, starorzeczach) i sztucznych (stawach, wyrobiskach, małych zbiornikach zaporowych) o pojemnościach kilku tysięcy metrów sześciennych, gromadzenie wody w sieci rzecznej lub rowach melioracyjnych, zwiększenie pojemności wodnej gleb przez zabiegi agrotechniczne. Podstawową rolą małej retencji nie jest gromadzenie nadających się do bezpośredniego gospodarczego użycia zasobów wody, lecz zmiana uwilgotnienia siedlisk, podniesienie poziomu wody gruntowej i zmiana mikroklimatu.
Zwiększenie retencji powierzchni zlewni, a głównie wód otwartych i sieci rzecznej lub sieci rowów melioracyjnych, osiągnąć można przez:
■ odtworzenie małych zbiorników zaporowych, oczek śródleśnych i śródpolnych i sieci cieków,
■ budowę nowych zbiorników różnego typu,
■ zwiększenie retencji istniejących zbiorników przez dodatkowe podpiętrzenia,
■ budowę niskich piętrzeń na ciekach naturalnych, kanałach, rowach,
■ ochronę bagien, torfowisk i zaprzestanie odwodnień tych terenów.
W ramach małej retencji jako budowle piętrzące na rzekach i rowach melioracyjnych stosowane są przede wszystkim zastawki, progi i stopnie. W dotychczasowej praktyce inżynierskiej w/w budowle piętrzące wykonywane były przede wszystkim z drewna lub z betonu, obecnie z powodzeniem mogą być również realizowane z tworzyw sztucznych.
