Mała retencja polega na gromadzeniu wody w zbiornikach naturalnych (oczkach, starorzeczach) i sztucznych (stawach, wyrobiskach, niewielkich zbiornikach zaporowych) o pojemności do kilku tysięcy metrów sześciennych, jak również na jej gromadzeniu w sieciach rzecznych i rowach melioracyjnych. Dzięki zwiększeniu uwilgotnienia siedlisk i podniesienia poziomu wód gruntowych, mała retencja pozwala stworzyć bardziej przyjazny dla fauny i flory mikroklimat. Tradycyjnie, małe obiekty hydrotechniczne służące retencjonowaniu wód były budowane z materiałów takich jak drewno, beton, kamień lub stal. Bardziej trwałą, ekologiczną i przyjazną cenowo alternatywą dla konwencjonalnych rozwiązań są produkty z termoplastów np. grodzice winylowe oraz kompleksowe winylowe zastawki małej retencji.
Mała retencja polega na budowie nowych zbiorników wodnych, a na istniejących ciekach, tworzenie dodatkowych podpiętrzeń i niskich obiektów piętrzących, zadaniem których jest spowolnienie spływu wód i zwiększenie możliwości retencyjnych. Zdolność do lokalnego magazynowania wody w gruncie można również zwiększyć odtwarzając sieci cieków wodnych oraz zabezpieczając ekosystemy bagien i torfowisk przed osuszaniem.
Małe budowle piętrzące pomagają utrzymywać różnicę poziomu zwierciadła wody. Zwierciadło wody podpiętrzone przez przegrodę piętrzącą nazywamy wodą górną lub stanowiskiem górnym, natomiast położone poniżej przegrody nazywa się wodą dolną lub stanowiskiem dolnym. Budowle piętrzące spełniają dodatkowo następujące funkcje: stabilizują dno, zamulają głębokie koryta cieków i wyrównują spadek dna cieku. Projektując małe budowle piętrzące, wśród których rozróżniamy progi, stopnie oraz zastawki, warto sięgnąć po nowoczesne rozwiązania, które oprócz trwałości i atrakcyjnej ceny, są rozwiązaniami przyjaznymi dla środowiska, dzięki niskiemu śladowi węglowemu i pełnej neutralności dla wód pitnych. Dodatkowo, konstrukcje wykonane z grodzic winylowych można w prosty sposób łączyć z innym ekologicznymi materiałami, m.in. drewnem, w celu zwiększenia ich sztywności.
Zastosowanie grodzic winylowych przy budowie małych budowli piętrzących
Wybór odpowiedniego typu budowli zależy przede wszystkim od wysokości piętrzenia, jaką chcemy uzyskać oraz od hydraulicznych warunków przepływu w korycie.
Progi wodne
Próg to budowla wystająca ponad dno cieku [1], posiadająca taką samą rzędną po obydwu stronach budowli. Progi denne, zwykle w postaci ściany wystającej ponad dnem, powodują nie tylko niezbędne podniesienie zwierciadła wody niskiej, ale przeważnie zatrzymują one ruch rumowiska wleczonego po dnie. Wysokość przelewu nie powinna przekraczać 0,3m, aby progi nie zakłócały przepływu ryb. Próg to budowla o stałej koronie, bez możliwości regulowania poziomu piętrzenia. Progi wykonane z wysoko wytrzymałych na warunki środowiskowe grodzic winylowych charakteryzują się tym, że są bezobsługowe i nie wymagają prac konserwacyjnych. Surowiec wykorzystywany do ich produkcji jest odporny na korozję i promieniowanie UV. Atest wydany przez Państwowy Zakład Higieny potwierdza, że materiał grodzic nie wpływa na parametry wody pitnej.
Stopnie
Stopnie tworzą obudowę dna w miejscu jego uskoku [1]. W odróżnieniu od progów, stopnie są tworzone przy różnicy rzędnych dna poniżej i powyżej stopnia a ich zadaniem jest zmniejszenie zbyt dużego spadku podłużnego cieku oraz stabilizacja dna. Biorąc pod uwagę uwarunkowania środowiskowe, przede wszystkim zapewnienie możliwości migracji ryb, podobnie jak w przypadku progów, różnica między poziomem wody górnej i dolnej nie powinna być większa niż 0,3m. Stopnie nie zapewniają również możliwości regulacji poziomu piętrzenia wody. Dzięki profilom grodzic winylowych o większych grubościach ścianki można budować stopnie nie obawiając się o statykę konstrukcji.
Zastawki
Zastawki to piętrzące obiekty hydrotechniczne umiejscawiane w korytach cieków, wyposażone w zamknięcia umożliwiające regulowanie poziomu wody. Zastawki umożliwiają piętrzenie wody do wymaganego w danym momencie poziomu. Zastawka jest zbudowana ze ścianki przegradzającej koryto cieku, w której znajduje się otwór ograniczony prowadnicami zamknięć. Zamknięcia, najczęściej szandory, są częściami ruchomymi budowli, umożliwiającymi regulację poziomu wody w cieku od strony wody górnej. Grupa Pietrucha, polska firma rodzinna, specjalizująca się w produkcji materiałów z tworzyw sztucznych opracowała i wprowadziła na rynek kompleksowy winylowy system małej retencji.
Winylowe zastawki małej retencji wyróżnia łatwość obsługi i wytrzymałość. Dzięki zastosowaniu komponentów z PVC pochodzącego z recyklingu, który można ponownie przetworzyć, rozwiązanie jest przyjazne dla środowiska, a ze względu na niską wagę, do montażu winylowej zastawki nie jest wymagany ciężki sprzęt i duży zespół techniczny. Zastawki w harmonijny i estetyczny sposób wtapiają się w otoczenie. PVC jest trwałym materiałem, co eliminuje konieczność wymiany po pięciu czy dziesięciu latach, jak w przypadku drewnianych odpowiedników, które dodatkowo wymagają regularnej konserwacji. Wykonane z PVC zastawki są odporne na ekstremalne temperatury i zamarzającą wodę, czego przykładem może być pierwsza zastawka winylowa wzniesiona w Nadleśnictwie Podanin w Wielkopolsce.
Rys. 4 Zastawka winylowa EcoLock zamontowana w 2017 roku w Podaninie.
System zastawki retencyjnej składa się z profili komorowych o kształcie przypominającym plaster miodu – Dhex. Taka geometria profilu gwarantuje odpowiednią wytrzymałość. Profile połączone są zamkami wyposażonymi w uszczelkę, gwarantującą praktycznie 100% szczelność ściany. Ściany profilu stanowią gładką powierzchnię, na której możliwe jest wykonanie struktury drewna, dzięki której zastawka naturalnie wtopi się w otoczenie. Poziome szandory wykonane z PVC posiadają komory, które wraz z podnoszeniem się lustra wody napełniają się wodą. Ciężar wody w komorach powoduje uszczelnianie się zamków pomiędzy szandorami tworząc szczelną zaporę.
Literatura:
- Budowle wodne z naturalnych materiałów. Ewa Jędryka. Instytut Melioracji i Użytków Zielonych w Falentach, Falenty 2007r.
- Materiały własne firmy Pietrucha
Mała retencja jest to zdolność do gromadzenia wody w małych zbiornikach naturalnych (oczkach, starorzeczach) i sztucznych (stawach, wyrobiskach, małych zbiornikach zaporowych) o pojemnościach kilku tysięcy metrów sześciennych, gromadzenie wody w sieci rzecznej lub rowach melioracyjnych, zwiększenie pojemności wodnej gleb przez zabiegi agrotechniczne. Podstawową rolą małej retencji nie jest gromadzenie nadających się do bezpośredniego gospodarczego użycia zasobów wody, lecz zmiana uwilgotnienia siedlisk, podniesienie poziomu wody gruntowej i zmiana mikroklimatu.
Zwiększenie retencji powierzchni zlewni, a głównie wód otwartych i sieci rzecznej lub sieci rowów melioracyjnych, osiągnąć można przez:
■ odtworzenie małych zbiorników zaporowych, oczek śródleśnych i śródpolnych i sieci cieków,
■ budowę nowych zbiorników różnego typu,
■ zwiększenie retencji istniejących zbiorników przez dodatkowe podpiętrzenia,
■ budowę niskich piętrzeń na ciekach naturalnych, kanałach, rowach,
■ ochronę bagien, torfowisk i zaprzestanie odwodnień tych terenów.
W ramach małej retencji jako budowle piętrzące na rzekach i rowach melioracyjnych stosowane są przede wszystkim zastawki, progi i stopnie. W dotychczasowej praktyce inżynierskiej w/w budowle piętrzące wykonywane były przede wszystkim z drewna lub z betonu, obecnie z powodzeniem mogą być również realizowane z tworzyw sztucznych.
Mała retencja to zatrzymywanie wody, aby nie spłynęła ona rzekami i kanałami do mórz. Jest to działanie polegające na utrzymaniu jej jak najdłużej w lesie, w rowach przydrożnych, aby dzięki temu wody gruntowe zachowały swój poziom. Niestety – ostatnie lata pokazały nam, że także i w Polsce jest mało wody, zwłaszcza wody gruntowej. Dowodem na to jest choćby fakt, że był taki czas, kiedy straż pożarna musiała dowozić wodę do studni głębinowych lub studni dla gospodarstw.
Główną przyczyną małej ilości wody jest między innymi zmiana specyfiki dzisiejszego rolnictwa. Podejście wielkoobszarowe spowodowało, że woda mniej się zatrzymuje, a używany współcześnie inny sprzęt- sprzęt ciężki, ugniata ziemię orną i z tego powodu przesiąkliwość gleby jest znacznie mniejsza. Woda – rzekami, które też były prostowane – ucieka nam bardzo szybko, spływając do morza. Bardzo złą rzeczą było usuwanie śródpolnych oczek wodnych, gdzie woda była magazynowana. Oprócz tego porośnięte były one zadrzewieniami, roślinnością, tworząc swoisty mikroklimat dla zwierząt i dzięki temu woda też się tam dłużej utrzymywała. W latach 90-tych, kiedy powstawały duże gospodarstwa rolne, te oczka były zasypywane, bo łatwiej było przejechać po polu sprzętem.
Woda – to życie. Tam, gdzie jest woda, tam są odpowiednie siedliska, jest też zróżnicowana roślinność i żyją zwierzęta. Jeśli chodzi o klimat w Polsce, to nawet gatunki uważane u nas za popularne, jak sosna czy brzoza nie radzą sobie z wahaniami wód gruntowych, z suszą i zaczynają usychać. Jeśli chcemy zachować charakter lasu, charaktery siedlisk, to powinniśmy działać w tym kierunku, aby tę wilgotność lasu – tam, gdzie jest ona wskazana – utrzymać. Wszystko po to, by umożliwić rozwój gatunków, które są z tymi wilgotnymi siedliskami związane.
Jednym z rozwiązań zwiększających możliwości retencyjne ekosystemów jest tworzenie sieci zastawek, które utrzymują wodę, nie pozwalają jej odpłynąć, wyciec z lasu, a w konsekwencji pozwalają nam cieszyć się siedliskami, które tam powinny być.
Zerknijcie na nasze realizacje, związane z retencjonowaniem wody.
Ochrona przed powodzią w firmie powinna być traktowana jako element zarządzania ryzykiem operacyjnym, a nie wyłącznie jako doraźne zabezpieczenie budynku. Zalanie terenu zakładu może prowadzić do przerw w produkcji, uszkodzenia maszyn, awarii instalacji elektrycznych, zniszczenia magazynowanych materiałów, skażenia środowiska oraz wysokich kosztów przywrócenia obiektu do pracy. Szczególnie narażone są zakłady położone w pobliżu rzek, kanałów, zbiorników wodnych, terenów obniżonych, obszarów zurbanizowanych o dużym udziale nawierzchni nieprzepuszczalnych oraz miejsc z niewydolnym systemem odwodnienia.
Z naukowego punktu widzenia skuteczna ochrona przeciwpowodziowa wymaga analizy źródła zagrożenia, możliwej wysokości wody, kierunku jej napływu, czasu narastania fali oraz podatności infrastruktury zakładu na zalanie. Inaczej projektuje się zabezpieczenia przed powodzią rzeczną, inaczej przed gwałtownymi opadami, a jeszcze inaczej przed lokalnym spływem powierzchniowym lub cofką z kanalizacji deszczowej.
Stałe zabezpieczenia przeciwpowodziowe terenu
W miejscach, gdzie zagrożenie ma charakter powtarzalny lub dotyczy dużych powierzchni, warto rozważyć stałe elementy infrastruktury przeciwpowodziowej. Do takich rozwiązań należą między innymi ścianki szczelne, wały, mury ochronne, przesłony przeciwfiltracyjne oraz umocnienia brzegów. W ofercie Pietrucha ważną rolę pełnią grodzice winylowe EcoLock, stosowane w budowie ścianek szczelnych, zabezpieczaniu brzegów, wzmacnianiu wałów przeciwpowodziowych i realizacji projektów hydrotechnicznych.
Grodzice winylowe mogą być wykorzystane do ograniczenia napływu wody na teren zakładu, zabezpieczenia granic działki, ochrony brzegu cieku wodnego lub wykonania przesłony przeciwfiltracyjnej. Ich zaletą jest odporność na korozję, działanie wody, promieniowanie UV i czynniki środowiskowe, co ma znaczenie szczególnie w obiektach przemysłowych oraz na terenach stale narażonych na wilgoć. W porównaniu ze stalą tworzywo nie wymaga typowej ochrony antykorozyjnej, co może ograniczać koszty eksploatacji w długim okresie.
Systemy automatyczne i półautomatyczne tam, gdzie liczy się czas reakcji
W zakładach produkcyjnych, centrach logistycznych, obiektach infrastruktury krytycznej i firmach pracujących w trybie ciągłym bardzo ważny jest czas reakcji. Gwałtowne opady lub nagłe wezbrania mogą rozwijać się szybciej niż standardowa procedura ręcznego montażu zabezpieczeń. Dlatego w miejscach szczególnie wrażliwych warto rozważyć bariery automatyczne lub półautomatyczne.
Systemy FloodWarden TECH i FloodWarden Float są przeznaczone do lokalizacji, w których trzeba zachować ruch pieszy i kołowy, a jednocześnie zapewnić możliwość szybkiego zamknięcia przed napływem wody. Rozwiązania tego typu mogą być szczególnie przydatne przy wjazdach do hal, rampach, przejazdach technologicznych, wejściach do garaży podziemnych oraz w strefach, gdzie zalanie nawet niewielką ilością wody mogłoby zatrzymać pracę zakładu.
Dobór barier ochronnych powinien wynikać z analizy rzeczywistego ryzyka występującego w danym obiekcie. W przypadku zabezpieczeń przeciwpowodziowych znaczenie ma nie tylko wysokość potencjalnego spiętrzenia wody, ale również sposób użytkowania budynku, lokalizacja otworów, dostępność ciągów komunikacyjnych, rodzaj podłoża oraz czas reakcji wymagany w sytuacji zagrożenia. Inne rozwiązania sprawdzą się w budynku mieszkalnym z garażem podziemnym, inne w obiekcie przemysłowym, centrum logistycznym, zakładzie produkcyjnym, obiekcie handlowym czy infrastrukturze miejskiej.
Nowoczesne bariery ochronne nie powinny być traktowane jako rozwiązanie doraźne, lecz jako część systemu zarządzania ryzykiem. Ich zadaniem jest ograniczenie dopływu wody do newralgicznych stref obiektu, takich jak wejścia, bramy, doki załadunkowe, wjazdy do garaży, przejścia techniczne, strefy magazynowe, pomieszczenia z instalacjami elektrycznymi czy zaplecza technologiczne.
Bariery modułowe do obiektów miejskich, przemysłowych i komercyjnych
W obiektach, w których konieczne jest okresowe zabezpieczanie wejść, bram, przejazdów lub ciągów komunikacyjnych, dobrze sprawdzają się modułowe bariery przeciwpowodziowe. Tego typu systemy mogą być montowane w miejscach zagrożonych zalaniem, a po ustąpieniu ryzyka demontowane lub pozostawiane w formie stałych elementów przygotowanych do szybkiego użycia.
Przykładem takiego rozwiązania są bariery FloodWarden PRO, wykonywane z aluminium i dostępne w wersjach jedno- oraz wieloprzęsłowych. Poszczególne przęsła można łączyć, tworząc dłuższe ciągi zabezpieczeń. System może stanowić uzupełnienie trwałej infrastruktury przeciwpowodziowej, w tym konstrukcji wykonanych z grodzic winylowych lub hybrydowych. Takie rozwiązanie jest szczególnie przydatne w przestrzeni zurbanizowanej, gdzie ochrona obiektu musi być połączona z zachowaniem funkcjonalności terenu.
Lekkie bariery ochronne dla budynków narażonych na podtopienia
W przypadku budynków mieszkalnych, usługowych lub mniejszych obiektów komercyjnych istotne znaczenie ma prostota obsługi oraz możliwość szybkiego zabezpieczenia pojedynczych otworów. Dotyczy to zwłaszcza drzwi wejściowych, bram garażowych, wjazdów do garaży podziemnych i pomieszczeń technicznych.
W takich zastosowaniach wykorzystuje się lekkie bariery kompozytowe, takie jak FloodWarden LITE. Ich zadaniem jest ochrona otworów budynkowych przed wodą napływającą podczas podtopień i powodzi błyskawicznych. Lekka konstrukcja ułatwia montaż, a odpowiednio dobrane prowadnice i uszczelnienia pozwalają ograniczyć ryzyko przedostawania się wody do wnętrza obiektu.
Postępujący proces urbanizacji prowadzi do znacznego zwiększenia powierzchni nieprzepuszczalnych, takich jak drogi, chodniki, parkingi, place, dachy budynków czy nawierzchnie betonowe. W efekcie woda opadowa nie może naturalnie wsiąkać w grunt, lecz szybko spływa do kanalizacji deszczowej, cieków wodnych lub najniżej położonych części miasta.
W środowisku naturalnym część opadu zostaje zatrzymana przez roślinność, część infiltruje do gruntu, a część powoli odpływa powierzchniowo. W mieście ten cykl zostaje zaburzony. Skraca się czas odpływu, zwiększa objętość spływu powierzchniowego i rośnie ryzyko przeciążenia kanalizacji. Systemy retencyjne mają za zadanie przywracać część naturalnych mechanizmów obiegu wody, czyli zatrzymywać, spowalniać, rozpraszać i stopniowo odprowadzać wodę opadową.
Znaczenie systemów retencyjnych podczas gwałtownych opadów
Gwałtowne opady charakteryzują się dużą intensywnością w krótkim czasie. Nawet jeżeli całkowita suma opadu nie jest wyjątkowo wysoka, nagłe dopływy wody mogą przekraczać możliwości kanalizacji deszczowej oraz lokalnych odbiorników. Prowadzi to do podtopień ulic, piwnic, parkingów podziemnych, przejść dla pieszych, infrastruktury technicznej i terenów zabudowanych.
Systemy retencyjne w mieście zmniejszają to ryzyko, ponieważ przejmują nadmiar wody w momencie największego natężenia opadu. Zbiorniki retencyjne, ogrody deszczowe, niecki infiltracyjne, rowy chłonne, zielone dachy, skrzynki rozsączające i nawierzchnie przepuszczalne ograniczają szybki odpływ wody z powierzchni zurbanizowanych. Dzięki temu kanalizacja nie jest obciążana jednocześnie całą objętością opadu, a woda może być stopniowo odprowadzana, rozsączana lub wykorzystywana lokalnie.
Retencja jako element odporności miasta na ekstremalne zjawiska pogodowe
Współczesne miasta muszą być projektowane z uwzględnieniem większej zmienności warunków pogodowych. Długie okresy bezdeszczowe mogą przeplatać się z intensywnymi opadami, które w krótkim czasie dostarczają dużą ilość wody. Systemy retencyjne zwiększają odporność miasta na takie zjawiska, ponieważ pozwalają zarządzać nadmiarem wody w bardziej elastyczny sposób.
Z naukowego punktu widzenia retencja miejska jest jednym z kluczowych narzędzi adaptacji do zmian klimatu. Łączy funkcje hydrologiczne, techniczne, środowiskowe i społeczne. Dobrze zaprojektowane systemy retencyjne zmniejszają ryzyko strat materialnych, poprawiają bezpieczeństwo mieszkańców, wspierają stabilność infrastruktury oraz pozwalają traktować wodę opadową nie jako problem, lecz jako cenny zasób.
Regulacja rzek to proces zmierzający do przekształcenia naturalnych cech rzeki, w szczególności jej koryta, w celu osiągnięcia określonych korzyści dla ludzi i środowiska naturalnego.
W praktyce regulacja rzek jest często utożsamiana z podejmowaniem działań korzystnych dla przekształceń urbanistycznych i rozwoju przemysłu, a zarazem niekorzystnych dla ekosystemu i biotopu. Czy tak rzeczywiście jest? Na czym polega regulacja rzek? Komu i czemu służy?
Regulacja rzek: Czemu służy?
Regulacja rzeki jest zabiegiem mającym na celu przede wszystkim ograniczenie nieprzewidywalnych zjawisk hydrologicznych wzdłuż jej koryta. Mowa tu przede wszystkim o rzekach nizinnych, które mają tendencję do „myszkowania” w okresie utrzymującego się niskiego stanu wody i przerywania linii brzegowej przy wezbraniach pochodzących m.in. z wiosennych roztopów lub długotrwałych opadów deszczu latem.
Co ważne, regulacja rzek nie zmierza do niwelacji starorzeczy. Odcięte zakola rzek stanowią ostoję ryb i ptactwa wodnego, jednocześnie pełniąc role naturalnej retencji. Przestrzeni w ich obrębie nie powinno się użytkować rolniczo czy urbanistycznie, ponieważ stanowi ona tereny zalewowe. Obwałowania przeciwpowodziowe powinny w takim przypadku być odsunięte od starorzeczy pozostawiając możliwość ich napełniania przy wysokich stanach wody i przechwytywania wezbrań, co w praktyce obniża ryzyko lokalnych podtopień i powodzi.
Regulacja rzek w praktyce
Regulacja rzek polega na nadawaniu korytom rzek odpowiednich spadków podłużnych, przekrojów poprzecznych i krzywizn. Do tego celu wykorzystuje się budowle regulacyjne:
- ostrogi brzegowe,
- tamy podłużne,
- opaski brzegowe.
Budowle te nie piętrzą wody, ale mają za zadanie stabilizować koryta rzeczne przez ochronne ich brzegów przed niszczącym działaniem wody, a także ochronę budowli związanych z rzekami, takich jak mosty, ujęcia wody czy wejścia do portów.
Ostrogi brzegowe
Ostroga brzegowa to budowla wodna usytuowana prostopadle do brzegu rzeki lub brzegu morza. Ma za zadanie chronić brzeg przed erozją, a w przypadku regulacji rzeki także formować jej nurt.
Tamy podłużne
Tama podłużna to budowla wodna przyjmująca postać wału. Wykonuje sią ją najczęściej z kamieni lub faszyny. Tamy podłużne są wznoszone równolegle do brzegu rzeki przy jej regulacji.
Opaski brzegowe
Opaska brzegowa jest budowlą wodną stanowiącą wzdłużną obudowę brzegu rzeki lub morza. Budowla wykonana z betonu, kamieni lub piasku i wzmocniona faszyną ma za zadanie ochronę brzegu przed erozją, a w efekcie utrzymanie wyznaczonego koryta rzeki.
Kontrowersje towarzyszące regulacji rzek
Mimo wykazanych powyżej korzyści związanych z regulacją rzek nizinnych, proces ten wciąż wzbudza wiele kontrowersji. Zwraca się uwagę na fakt, iż przyspieszenie spływu wody na jednym odcinku rzeki powoduje wzrost zagrożenia w jej dole, co de facto prowadzi do powodzi, tyle że w innym miejscu. Ponadto, opisanym powyżej działaniom przypisuje się erozję wgłębną koryta rzeki i osuszenie doliny oraz degradację środowiska przyrodniczego. Mechaniczne pogłębianie koryt rzek wpływa niekorzystnie na siedliska organizmów żywych, podczas gdy obwałowywanie odcina starorzecza od dostaw wody i prowadzi do osuszenia lasów łęgowych i zaniku siedlisk flory i fauny.
Prawdą jest, iż nieprawidłowo przeprowadzona regulacja rzeki jest szkodliwa i wpływa negatywnie zarówno na ekosystem samej rzeki, jak i jej najbliższego otoczenia. Niemniej jednak, dzięki rozwojowi techniki możemy regulować rzeki w oparciu o gruntowna analizę hydrologiczną i krytyczną ocenę oddziaływania omawianego procesu na środowisko.
Zmiany klimatyczne wywierają realny wpływ na nasze otoczenie. Po długich okresach suszy, coraz częściej następują okresy gwałtownych opadów. Te prowadzą do lokalnych podtopień, tym samym uniemożliwiając zagospodarowanie wody opadowej.
Rozwiązaniem, które obniża ryzyko powodzi i jednocześnie wpływa na możliwość zrównoważonego gospodarowania wodą są systemy retencyjne. Jak działają? Gdzie znajdują zastosowanie?
Retencja wód opadowych – na czym polega?
Retencja wód opadowych odnosi się do zdolności do okresowego zatrzymywania wody. Proces ten ma na celu zmniejszenie ryzyka powodzi, erozji gleby oraz zanieczyszczenia wód powierzchniowych. Retencja wód opadowych może być realizowana poprzez naturalne metody lub poprzez sztuczne rozwiązania, takie jak zbiorniki retencyjne, dachy zielone, ogrody deszczowe czy specjalistyczne systemy retencyjne. Dzięki retencji wód opadowych możliwe jest nie tylko zapobieganie lokalnym podtopieniom, ale również wykorzystanie zebranej wody opadowej do późniejszego wykorzystania np. do nawadniania pól.
Wyzwania związane z retencją wody deszczowej
Rozwój infrastruktury, a co za tym idzie utwardzanie powierzchni biologicznie czynnych rodzi szereg wyzwań związanych z retencją wody deszczowej. Utwardzanie powierzchni uniemożliwia swobodny przepływ wód opadowych do gruntu i zasilenie warstw wodonośnych, co skutkuje przeciążeniem kanalizacji deszczowej podczas intensywnych opadów deszczu i lokalnymi podtopieniami.
Wymagania dotyczące systemu retencji wody
Postępujące zmiany klimatyczne w połączeniu z utwardzaniem powierzchni biologicznie czynnych przekłada się na coraz większe wymagania względem istniejących i projektowanych systemów retencji wody. Dotyczą one m.in.:
- pojemności systemów – podczas intensywnych opadów systemy retencyjne muszą zmagazynować bardzo duże ilości wody opadowej, to wiąże się z koniecznością podnoszenia ich pojemności (można to uzyskać poprzez łączenie zbiorników retencyjnych w baterie zwiększające pojemność całego układu),
- podłączenia zbiornika do instalacji odwadniającej – połączenie to wymaga często przemyślanego i elastycznego rozwiązania, w tym możliwości podłączenia zbiornika do istniejącej już instalacji,
- niskiego zużycia gruntów – postępująca urbanizacja ogranicza ilość gruntów, które można wykorzystać pod budowę instalacji retencji wody, dlatego też na pierwszy plan wysuwają się rozwiązania, których zastosowanie wiąże się z możliwie niskim zużyciem terenu przez system retencyjny,
- integracji zbiorników z systemami zagospodarowania wody opadowej – wykorzystanie wody opadowej jest jednym ze sposobów na możliwe obniżenie zużycia wody pitnej, w tym celu zwraca się szczególną uwagę na możliwość integracji systemów retencji wody z systemami jej zagospodarowywania.
Oferowane system retencyjne
Starając się jak najlepiej odpowiadać na potrzeby i oczekiwania klientów w zakresie ochrony przeciwpowodziowej oferujemy szeroką gamę mobilnych systemów ochrony, które pozwalają na szybkie i skuteczne zapobieganie skutkom zalania i powodzi. Oferowane systemy zapewniają ochronę obiektów mieszkalnych, handlowych i przemysłowych. Ich główną zaletą jest zastosowanie innowacyjnych technologii zapewniających:
- wysoką skuteczność ochrony,
- możliwość dostosowania systemu do indywidualnych potrzeb,
- wysoką trwałość,
- atrakcyjne ceny,
- możliwość wielorazowego użytku systemów, przy jednoczesnym zapewnieniu niezmiennie wysokiej skuteczności ochrony przeciwpowodziowej.
Potrzebujesz wsparcia przy projektowaniu konstrukcji lub doborze odpowiedniego rozwiązania?
Nasz zespół geotechników współpracuje z klientami przy doborze
odpowiedniego rozwiązania i metody instalacji. W szczególnych przypadkach szkolimy ekipy montażowe i asystujemy na placu budowy.
Skontaktuj się z doradcą Technicznym
Dziękujemy za kontakt.
Twoja wiadomość została pomyślnie przesłana.
Skontaktujemy się z Tobą najszybciej, jak to możliwe.
Wsparcie dla projektantów
Designer 3.0 to autorska platforma obliczeniowa dla projektantów i inżynierów. Trzy narzędzia obliczeniowe, podręczniki, poradnik i studia przypadków poświęcone produktom oferowanym przez Grupę Pietrucha, dostępne w jednym miejscu. Designer 3.0 powstał z myślą o specjalistach z sektora inżynierii lądowej i wodnej, aby ułatwić projektowanie rozwiązań z zakresu stabilizacji i wzmacniania nośności gruntu, zabezpieczeń przeciwpowodziowych oraz budowy ścian oporowych i przeciwfiltacyjnych.
